Mama Luma – Splendid (Lp)

Οι Mama Luma είναι ένα συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη, τρίο, με τον Χρήστο Γερμένογλου στα ντραμς και τα κρουστά γενικά, τον Παύλο Παυλίδη στο άλτο σαξόφωνο και τον Χάρη Αγορίτσα στην ηλεκτρική κιθάρα και το τενόρο σαξόφωνο. Σαν συγκρότημα ξεκίνησαν στις αρχές του 2011. Η σύνθεση που αναφέρθηκε είναι η σύνθεση που έγραψε στο δίσκο. Στα λάιβ συχνά δεν έχουν ηλεκτρική κιθάρα αλλά ένα δεύτερο σαξόφωνο και τρομπέτα, τον Ηλία Φυλλαρίδη. 

Και οι τρεις μουσικοί που έγραψαν στο δίσκο έχουν αρκετή θητεία ο καθένας στο χώρο του και με συμμετοχές σε πολλά συγκροτήματα, συχνά τελείως διαφορετικά. Πιο..πιστός στον χώρο του αυτοσχεδιασμού και αυτός που έχω δει τις περισσότερες φορές live είναι ο Χρήστος Γερμένογλου για τον οποίο είχαμε αναφερθεί στην παρουσίαση του cd των Plan3. Νομίζω πως από τις πιο αξιοπρόσεκτες συνεργασίες του– καταγεγραμμένη δισκογραφικά – είναι η “Orthopetalia” με τον γκουρού Σάκη Παπαδημητρίου.

Δύο από τα τρία μέλη του παίζουν με την κολλεκτίβα των Fun With Nuns. Ο αυτοσχεδιασμός εκεί είναι προφανώς πιο μαζικός· εδώ τα όργανα ακούγονται ξεκάθαρα και η επαφή μεταξύ τους είναι βέβαια πιο άμεση. Ερμηνεύεται έτσι και η παρουσία της Wax Records μαζί με την Music Kitchen και την S7.

 Το τρίο κινείται με σαφήνεια στο χώρο της free jazz. Τα κομμάτια γράφτηκαν “ζωντανά”, με άλλα λόγια έγραψαν όλοι μαζί, χωρίς προετοιμασμένα σημεία ή παρτιτούρες, όπως απαιτεί σε γενικές γραμμές το είδος αυτό της jazz. Είναι βέβαια αυτό ακριβώς το είδος, του άκρατου αυτοσχεδιασμού, που δεν αντέχουν όσοι δεν έχουν τις καλύτερες σχέσεις με την jazz. Από την άλλη όμως, η διαρκής και εν τω γεννάσθαι αλληλεπίδραση των μουσικών μεταξύ τους η συγκίνηση της οποίας εκφράζεται με τα όργανά τους, μέσω της τεχνικής τους αρτιότητας, είναι για τους φίλους της jazz το ακουστικό holy grail.

Οκτώ κομμάτια υπάρχουν στο δίσκο βινυλίου – σε 500 αντίτυπα, δεν κυκλοφορεί σε cd – από τα οποία μπορείτε να ακούσετε κάποια στην σελίδα τους στο soundcloud (https://soundcloud.com/mamaluma) και να παραγγείλετε το δίσκο (σε καλή τιμή). Η ηχογράφηση έγινε από τον Τίτο Καργιωτάκη, συνεπώς συμπεριλαμβάνεται στα θετικά του δίσκου.

Τα κρουστά σε αρκετά κομμάτια, όπως στο πολύ ενδιαφέρον “Rolling Blues”, κρατούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο και δείχνουν τις ικανότητες του Χρήστου Γερμένογλου. Το “What Is The Boy Looking For In A Mirror”, παρά τη θέση του στο δίσκο (Α4) έχει πολύ ενδιαφέρον. Για όποιον θέλει γερές δώσεις από κλασσική free jazz με γρυλίσματα σαξοφώνου και δαιμονικά ντραμς το “Ourougouaou” και το “A Little Bit After” προσφέρονται. Το “Mata Mata Hari Hari” τέλος, ειδικά στα σημεία με τα φωνητικά της Σύλβιας και Ειρήνης Γερμένογλου, δικαιολογεί την αυτοπεριγραφή του συγκροτήματος ως “freak –out improvisation trio”.

Δεν νομίζω ότι χρειάζονται περισσότερα σχόλια και περιγραφές. Η free jazz έχει τους φίλους και τους εχθρούς της. Το “Splendid” προσφέρεται για τους φίλους της αυτοσχεδιαστικής μουσικής και για όσους θέλουν να βρίσκονται σε επαφή με την καινούργια παραγωγή σε jazz στην Θεσσαλονίκη, και τη Ελλάδα γενικότερα· την jazz η οποία σε όλες της τις παραφυάδες βρίσκεται σε άνθηση.

Plan 3 - …From Stockholm To Samothraki…

Ποιοι είναι οι Plan 3; Τι παίζουν; Τι δουλειά έχει η Στοκχόλμη και η Σαμοθράκη αφού όλοι ζουν στην Θεσσαλονίκη; Λοιπόν, αν απαντήσουμε στα ερωτήματα αυτά έχουμε κάνει τη μισή και πλέον δουλειά στην παρουσίαση.

Οι Plan 3 είναι ένα jazz τρίο από τη Θεσσαλονίκη και αποτελείται από τρεις από τους γνωστότερους – και καλύτερους – μουσικούς της πόλης: Ο Μάκης Στεφανίδης επέστρεψε από το Berklee πριν από είκοσι περίπου χρόνια και έκτοτε έχει δώσει το δικό του κιθαριστικό στίγμα σε ωδεία της πόλης, συγκροτήματα (π.χ Monie & Monie Conniente) και σε μεγάλο αριθμό από jazz σχήματα της πόλης. Πρακτικά το ίδιο συμβαίνει και με τα άλλα δύο μέλη των Plan 3. Ο Λάκης Τζήμκας είναι ένας πολύ καλός μπασίστας και αυτός με λαμπρές σπουδές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Παίζει συχνότερα όρθιο μπάσο, ακουστικό και ηλεκτρικό (electric upright basse), μερικές φορές και ηλεκτρικό (electric basse) και έχει προσωπική δισκογραφία που παρουσιάζει μάλιστα μεγάλο ενδιαφέρον. Ο Χρήστος Γερμένογλου στα τύμπανα και τα κρουστά γενικά είναι σταθερή αξία σε οποιοδήποτε σχήμα και αν τον ακούσεις. Η συνεργασία του εδώ και πολλά χρόνια με τον Σάκη Παπαδημητρίου αλλά και πολλές άλλες αξιόλογες συνεργασίες, είτε έχουν δισκογραφηθεί είτε όχι, αποδεικνύουν το αληθές του πράγματος. Σε γενικές γραμμές καλό είναι να ρίξετε μια ματιά στην προσωπική δισκογραφία του καθένα, θα βρείτε πολύ αξιόλογη μουσική.

Το τρίο δεν είναι καινούργιο, κάθε άλλο. Από το 2002 παίζουν σαν «Μάκης Στεφανίδης τρίο» αλλά σιγά-σιγά όλοι προσέφεραν στις συνθέσεις, οπότε έχουμε την λογική μετονομασία σε Plan 3.

Το “…From Stockholm To Samothraki…” είναι η πρώτη μουσική καταγραφή του τρίο, πέρα από τις συλλογές με ελληνικά jazz συγκροτήματα βέβαια. Το cd αποτελείται από 8 κομμάτια μεγάλης διάρκειας (σχετικά μεγάλης, εφόσον μιλάμε για jazz), τρία από τα οποία είναι του Μάκη (Κοσμάς) Στεφανίδη, τέσσερα του Λάκη Τζήμκα και ένα του Χρήστου Γερμένογλου. 

Η μουσική πλευρά του δίσκου δεν είναι με κανέναν τρόπο κάτι λιγότερο από αυτό που περιμένεις από τρεις μουσικούς υψηλού επιπέδου. Ξεχωριστά θα αναφέρω το τελευταίο κομμάτι, το “Samothraki”, του Χρήστου Γερμένογλου. Είναι πολύ διαφορετικό από τα υπόλοιπα, πιο πειραματικό και πιο ελεύθερο και δεν αποτελεί έκπληξη ότι πρόκειται για δικό του κομμάτι, αν έχει παρακολουθήσει κάποιος τη μουσική του όλα αυτά τα χρόνια. Θα σταθώ επίσης στο “Peace Boat” του Λάκη Τζήμκα, το προτελευταίο κομμάτι: ξεκινά με μια εισαγωγή ενός λεπτού περίπου με σόλο μπάσο και έχει μια πολύ ωραία φράση (αυτή με το πεντάηχο) – αυτή που μου έμεινε περισσότερο από το δίσκο σε όλες τις ακροάσεις. Το “Stockholm” είναι ένα νοσταλγικό, προφανώς, κομμάτι του Μάκη Στεφανίδη αλλά από τα δικά του κομμάτια είναι το “For My Father” που βρίσκω πιο ωραίο. Τα κομμάτια του Λάκη Τζήμκα είναι ρυθμικά – όχι περίεργο για μπασίστα – με εξαίρεση το “Ming On”, ένα πιο ατμοσφαιρικό κομμάτι.

 (Ακούστε στο youtube το κομμάτι "Peace Boat")

Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, πρώτα ακούς και μετά διαβάζεις ότι ο Χρήστος Μέγας έκανε mixing και mastering κι έτσι η ηχογράφηση ακούγεται υπέροχα.

Η Ελληνική jazz που αγαπάμε, ακούμε και στηρίζουμε είναι εδώ και συνεχίζει να τραβάει ευχάριστα την προσοχή μας.